Vancoet is ’n Afrikaanse band met ’n groot hart, ’n energieke verhoogpersoonlikheid
en ’n klank wat gebou is op vriendskap, geloof, opregtheid en jare se saam musiek
maak. Wat in 2015 as ’n akoestiese kitaar-duo tussen Jonny en Ruben begin het vir
SA’s Got Talent, het in 2016 amptelik gegroei tot die naam en identiteit wat vandag
as Vancoet bekend staan. Die naam self is ’n samesmelting van twee vanne: die
“Van” van Van Vuuren en die “Coet” van Coetzee ’n eenvoudige, persoonlike
naam wat die oorsprong van die band eer.
Die lede van Vancoet is al van skool af vriende, en musiek het natuurlik uit daardie
vriendskap gevloei. Hulle dinamiek as groep lê juis in daardie geskiedenis: hulle ken
mekaar, verstaan mekaar se ritme, en weet hoe om saam aan te pas op die
verhoog, in die ateljee en in die oomblik. Vancoet se musiekstyl is moeilik om in een
boksie te plaas, en dis presies hoe hulle dit verkies. Hulle toets steeds die waters,
meng invloede en klanke, en put inspirasie uit ’n wye spektrum kunstenaars en
genres, insluitend Foo Fighters, Mumford & Sons, Queen, 30 Seconds to Mars,
Journey, Jeremy Loops en Riana Nel.
Wat Vancoet onderskei, is hul begeerte om musiek te maak wat iets beteken vir
hulle en vir die luisteraar. Hulle liedjies dra emosie, storie en eerlikheid. “Die Stryd”
spreek die spanning en verdeeldheid in die land aan, met ’n boodskap dat Suid-
Afrika vir almal gemaak is. “Voel Jy Dit ” kyk na die veranderinge in die wêreld en die
gevoel dat baie mense vandag dieselfde ongemak, verwarring en frustrasie ervaar.
“Gee My Jou Alles” is die band se eerste liefdeslied, maar met ’n Christelike
ondertoon, geskryf vanuit dit wat op hul harte was. “Slegte Gewoontes” fokus op
verhoudings en daardie verslawende gevoel van ware liefde, terwyl “Hande” die
moeilike én mooi tye in liefde en geloof simboliseer.
Die band se kreatiewe proses begin dikwels met ’n wysie, waarna die lirieke en
emosie natuurlik ontwikkel. Elke lid dra op sy eie manier by of dit nou lirieke,
melodieë, produksie-idees of verhoogenergie is. Hulle unieke krag lê in hul
aanpasbaarheid en hul vermoë om ’n gehoor te lees. Voor ’n vertoning is daar nie
noodwendig vaste rituele nie; hulle berei voor, voel die energie van die mense aan
en fokus daarop om ’n onvergeetlike ervaring te skep. Soms kies iemand uit die
gehoor selfs ’n liedjie, en Vancoet leer dit sommer daar en dan ’n bewys van jare
se oefening, vertroue en musikale samesyn.
Vancoet se aanhangers is mense wat hou van opregte musiek ongeag ouderdom
of geslag. Dit is mense wat aanklank vind by musiek met gevoel, eerlike woorde en
die vermoë om saam “uit te rock” terwyl hulle die passie agter elke liedjie voel. By ’n
Vancoet-show kan mense ’n mengsel van energie, spontane oomblikke, interaksie
en musiek verwag wat geskik is vir jonk en oud. Elke vertoning het sy eie
herinneringe: van intieme optredes by kleiner funksies tot feeste regoor Suid-Afrika
en selfs buite die land.
Agter die musiek is daar ook persoonlikhede wat die band kleur gee. Jonny is nie net
’n musikant nie, maar ook ’n vlieënier, en wanneer hy nie musiek maak nie, is hy
dikwels agter ’n kamera of drone besig om sy kreatiwiteit verder uit te leef.
Chamonix, getroud met die vlieënier, bring groot energie na die verhoog en is ook ’n
mediese dokter. Ruben laat die baskitaar sing en leef aktief jy sal hom gereeld op
die padel-bane kry. Tian het ’n interessante talent waarvan min mense nog die volle
omvang ken, maar die band glo dit gaan iewers in die nabye toekoms bekend raak.
Vancoet se identiteit is diep gewortel in Afrikaanse musiek en Christelike waardes.
Die bandlede het grootgeword in die kerk en saam in kerkorkeste gespeel, en
daardie fondasie bly deel van wie hulle is. Hulle wil hê Vancoet moet ’n lekker tyd
verteenwoordig, maar ook iets waarmee mense kan identifiseer. Wanneer nuwe
luisteraars hul musiek vir die eerste keer hoor, wil hulle hê die reaksie moet
eenvoudig wees: “Ek soek nog.”
Tot dusver was een van Vancoet se grootste mylpale nie net groot vertonings of
optredes in verskillende lande nie, maar die besluit om hul eie musiek te begin
maak. Soos baie kunstenaars balanseer hulle hul passie met gewone “day jobs”, en
een van hul grootste uitdagings is om by elke show uit te kom sonder om hul
werklewe te ontwrig. Tog dryf daardie uitdaging hulle net verder, want Vancoet se
doel is om musiek te skep wat mense raak en optredes te gee waar hulle hul harte
uitsing of dit voor 10 mense of 10 000 mense is.
Die volgende hoofstuk vir Vancoet is groei. Musikaal wil hulle meer liedjies vrystel,
nuwe projekte aanpak en musiek maak wat mense regtig voel. Daar is reeds
verskeie liedjies in die pyplyn, en luisteraars kan binnekort ’n voorsmakie verwag van
wat op pad is. Persoonlik wil elke lid aanhou groei, nuwe ervarings inneem en
daardie groei terugbring na hul rol as musikante. Oor die volgende 2 tot 5 jaar sien
Vancoet hulself op groter verhoë soos Krone, Afrikaans is Groot en Oos Wes Tuis
Bes met dieselfde opregtheid, geloof en passie waarmee alles begin het.
