Benice se nuwe enkelsnit, “Nogtans Sal Ek Sing”, is veel meer as net ’n lied oor geloof. Dit is ’n persoonlike geloofsverklaring wat gebore is uit een van die mees onseker en kwesbare seisoene van haar lewe — ’n lied oor die besluit om steeds te glo, steeds te hoop en steeds te sing wanneer die wêreld rondom jou skud.
Vir Benice lê die hart van die lied reeds opgesluit in een enkele woord: nogtans.
“Vir my beteken ‘nogtans’ dat ek my, ten spyte van my omstandighede, steeds in die Here sal verbly, want Hy is ’n goeie Vader wat altyd vir Sy kinders deurkom,” verduidelik sy.
Dié woorde dra besondere betekenis nadat Benice in Januarie 2026 met atriumfibrillasie (AFIB), ’n hartritmetoestand, gediagnoseer is. Terwyl sy in die intensiewesorgeenheid gelê het, het sy met haar geloof, haar vrese en die onsekerheid oor wat voorlê geworstel.
Toe het daar onverwags ’n diep rustigheid gekom.
“Ek het besluit dat hierdie diagnose nie ’n houvas op my as mens sal hê nie. Daar het ek die verklaring gemaak dat dit nie saak maak wat die pad vorentoe inhou nie — nogtans sal ek jubel in die Here.”
Daardie oomblik het die emosionele vertrekpunt vir “Nogtans Sal Ek Sing” geword.
Die lied open met die treffende beeld van ’n land waarop die reën nie val nie, ’n oes wat verdroog en ’n mens wat voel asof jou krag jou verlaat. Vir Benice verteenwoordig dié “woestyn” die moeilike seisoene waardeur niemand heeltemal onaangeraak gaan nie.
“Ek glo elke persoon gaan iewers in sy of haar lewe deur ’n woestynseisoen. Ek het self al ’n paar van daardie seisoene beleef.”
Tog bly die lied nie in die droogte vasgevang nie. Die koor word ’n verklaring van volharding:
Nogtans sal ek sing,
Nogtans sal ek juig,
Al skud die aarde onder my,
My hoop sal nie verdwyn.
Benice sê haar vermoë om hoop te kies, selfs wanneer omstandighede nie onmiddellik verander nie, kom uit ’n leeftyd se ervaring van God se getrouheid.
“Daar was beslis tye wat ek hoop verloor het en bang was, maar nog nooit het Hy my gefaal nie. Daarom is my hoop altyd in die Here. Dit gee vir my rustigheid om te weet dat my hoop in Hom alleen is.”
Daarom beskryf sy die lied nie bloot as ’n lied of selfs net as ’n gebed nie.
“‘Nogtans Sal Ek Sing’ is vir my ’n geloofsverklaring.”
Een van die mees aangrypende reëls, “Al breek die drome in my hand,” het tydens haar gesondheidstryd ’n besondere persoonlike betekenis gekry. Skielik het gedagtes oor haar toekoms, haar familie en alles wat sy nog wou beleef, baie meer gewig gedra.
“Ons almal het drome. In hierdie seisoen het ek baie oor my toekoms gedink — oor wat ek nog wil doen en oor die tyd wat ek saam met my man, kinders, kleinkind, familie en vriende wil spandeer. Ek het opnuut besef dat ons lewe in die Here se hand is. Maak nie saak wat die uitkoms is nie, my lewe is in Sy hande.”
Die lied skram ook nie weg van die moeilike vrae wat met geloof gepaardgaan nie. In die tweede vers sing Benice van “vra en geen antwoorde” — ’n ervaring waarmee sy self diep vertroud is.
Sy verwys na Psalm 46 en die oproep om stil te word en te weet dat God steeds God is as iets wat haar deur sulke tye dra.
“Wanneer ’n mens deur moeilike seisoene gaan en dit voel asof jy net nie antwoorde kry nie, is dit baie moeilik. Ek het geleer dat daar stil tye is waardeur ons moet gaan, maar die Here het nog altyd vir my deurgekom. Hy was nog altyd op tyd.”
Die liriek wat haar vandag moontlik die diepste tref, kom in die brug:
“Wanneer my stem wil stilword,
Laat U Gees my weer begin.”
“Dit tref my elke keer,” erken sy. “Ek het beslis tye gehad waar ek nie die krag gehad het om te sing nie, waar ek gevoel het asof my vreugde van my gesteel is. Dit is waarom hierdie lied so spesiaal is vir my. Daar was ’n tyd wat ek moes opstaan en besluit: niks gaan my lied steel nie.”
Een van dié donker seisoene was die verlies van haar broer, wat op ’n jong ouderdom oorlede is. Die verlies het Benice op ’n plek van emosionele leegheid gebring waar sy gewonder het hoe sy vir ander van God se goedheid kon vertel terwyl sy self gebroke gevoel het.
“Ek het gevoel ek kan nie vir mense van God se goedheid en liefde vertel as ek self so leeg voel nie. Maar die Here is getrou. Hy maak alles nuut op die regte tyd. Daarom kan ek vandag met oorgawe deur my musiek vir mense van die goedheid van God vertel.”
Haar broer was ook in haar gedagtes tydens die skryf en opname van “Nogtans Sal Ek Sing”, omdat gedeeltes van die lied uit daardie tydperk van verlies en herstel gegroei het.
Die Bybelse grondslag van die lied kom uit Habakuk 3:17–18, waar geloof verklaar word selfs wanneer die sigbare tekens van voorspoed en sekerheid verdwyn: “Nogtans sal ek jubel in die Here, ek sal juig in God, my Redder.”
Vir Benice beteken ’n “loflied in die duisternis” juis dit: om God nie net te vertrou wanneer alles goed gaan nie, maar ook wanneer daar volgens jou omstandighede min rede vir hoop is.
“Gewoonlik sien ons in ons omstandighede alles raak wat verkeerd is. Ons sien die moeilikheid voor ons, maar God sien die groter prentjie. Ons dien ’n groot God wat omstandighede in ’n oogwink kan verander.”
Daarom maak die lied ’n belangrike onderskeid tussen wat ’n mens sien en wie God is. Omstandighede kan verander, planne kan verbrokkel en antwoorde kan uitbly, maar volgens Benice hoef ’n mens se geloof nie saam daarmee te verdwyn nie.
Met “Nogtans Sal Ek Sing” hoop sy veral om die persoon te bereik wat tans self deur verlies, teleurstelling, vrees of ’n moeilike lewensfase gaan.
“My gebed is dat hierdie lied op presies die regte tyd sal speel vir iemand wat voel daar is nie meer hoop nie. Ek wil hê hulle moet selfs in ’n donker seisoen besef dat God goed is en dat Hy ons nooit alleen los nie.”
Haar boodskap aan dié luisteraar is eenvoudig: die donkerte van vandag is nie noodwendig die einde van die verhaal nie.
“Daar ís hoop. Al voel dit vir jou nou onmoontlik om die lig te sien, glo ek dat God kan herstel wat verlore gegaan het.”
Wanneer die laaste noot van die lied uiteindelik stil word, wil Benice hê dat die luisteraar met nuwe moed moet agterbly.
“Ek wil hê mense moet weet daar is hoop, dat die son môre weer sal skyn en dat jy weer ’n nuwe lied sal hê om te sing.”
Vir Benice self het die ervarings waaruit “Nogtans Sal Ek Sing” ontstaan het, ook ’n nuwe waardering vir die lewe gebring.
“Ek is dankbaar vir die lewe wat die Here aan my toevertrou het. Ek is dankbaar vir elke dag wat ek saam met my man, kinders, kleinkind, familie en vriende kan spandeer. Ek koester die lewe.”
En wanneer sy haar hele boodskap in een sin moet saamvat, hoef Benice nie lank te dink nie:
“Ek sal nogtans sing, want die Here is goed.”
