Francois Viviers, beter bekend as Net Francois, kom oorspronklik van Potchefstroom af — ’n plek wat nie net sy wortels gevorm het nie, maar ook sy identiteit as mens en kunstenaar. Hy het grootgeword in Potch, waar hy van kleins af geleer het om sy eie mens te wees. Hy het nooit heeltemal by ’n spesifieke groep ingepas nie, en juis daarom het hy geleer om oorspronklik, kreatief en eerlik te leef. Vir Francois was uniek wees nooit ’n stylkeuse nie; dit was die enigste manier waarop hy werklik homself kon wees.
Sy verhouding met musiek is diep persoonlik. Nadat hy sy pa op ’n jong ouderdom verloor het, het musiek ’n toevlug geword. Die plate waarna hy uit verlange geluister het, het later die fondasie geword waarop sy eie klank, kreatiwiteit en genesing gebou is. Toe hy op tien of elfjarige ouderdom begin kitaar speel, het hy besef dat musiek meer as net klank is — dit is terapie, herinnering en ’n manier om iets moois uit hartseer te skep.
Die naam Net Francois sê presies wie hy is: eenvoudig, eerlik en sonder voorgee. Vir hom beteken dit: wat jy sien, is wat jy kry. Dit is ook ’n uitdaging aan homself om oop, eg en toeganklik te bly in ’n wêreld wat dikwels probeer om kunstenaars in bokse te plaas. Hy beskryf homself as “bietjie weird”, baie vriendelik, verskriklik passievol, en iemand by wie ander mense veilig voel om hulleself te wees. Want soos hy self sê: hy gaan beslis homself wees rondom jou.
Francois se musiekstyl kan die beste beskryf word as retro pop — ’n klank wat nostalgie dra, maar steeds vars en modern voel. Sy musiek is lig, romanties, speels en vol gevoel, maar onder die oppervlak lê daar altyd eerlikheid. Liefde is ’n groot tema in sy werk: liefde vir mense, vir herinneringe, vir geloof, vir musiek en vir die lewe self. Alhoewel hy uit persoonlike ervaring skryf, is geloof en liefde dikwels die lens waardeur hy daardie ervarings interpreteer.
As kunstenaar is Francois geïnspireer deur ’n wye verskeidenheid klanke en name. Van Elvis Presley, Creedence Clearwater Revival, Dolly Parton, Gé Korsten en Neil Diamond, tot Bouwer Bosch, Straatligkinders, Francois van Coke, Fokofpolisiekar, Ed Sheeran en Spoegwolf — sy invloede is wyd, kleurvol en eerlik. Sy ma se liefde vir disco en Fleetwood Mac is ook iewers in sy klank ingesprinkel, terwyl sy broers en bandmaats ’n sterk rol speel in sy kreatiewe lewe.
Wat Net Francois besonders maak, is dat hy nie net sing nie. Hy skryf, produseer en vorm sy eie klank van die grond af. Dit gee sy musiek ’n unieke identiteit en plaas hom in dieselfde kreatiewe denkwêreld as kunstenaars waarna hy self opkyk — mense soos Labrinth, Charlie Puth en Loki Rothman. Hy erken nederig dat hy nog groei, maar sy visie is duidelik: om musiek te maak wat mense laat voel, onthou en verbind.
Sy loopbaan het reeds betekenisvolle hoogtepunte opgelewer. Om deur Coolerbox geteken te word vir beide sy alternatiewe band en sy retro-pop-projek was vir hom ’n besonderse mylpaal. Nog ’n groot eer was om saam met Jan Blohm aan “Beautiful Jy” te skryf vir die album Tot Daar Wat Die Lig Is. Tog sien Francois sy daaglikse werk as vervaardiger vir van die land se grootste kunstenaars as een van sy grootste verantwoordelikhede, voorregte en prestasies.
Die pad was egter nie sonder uitdagings nie. Om sy voete te vind tussen alternatiewe musiek, pop en sy rol as vervaardiger was nie altyd maklik nie. Volgens Francois is dit dikwels juis dit wat jou uniek maak wat ook jou grootste struikelblok word. Hy moes leer om balans te vind: as vervaardiger moet hy krities en realisties wees, maar as kunstenaar moet hy kreatief, vry en oop bly.
Wanneer hy nie op die verhoog of in die ateljee is nie, is Francois “net nog ’n dude” wat in die Spar rondloop en probeer vind waarvoor iemand hom gevra het. Hy is ’n liefdevolle, snaakse krulkop met ’n diep passie vir musiek, liefde en die Here. Sy geloof, sy familie en sy musiek hou hom gegrond, en sy waardes loop soos ’n goue draad deur sy lewe en werk.
Sy kreatiewe proses begin gewoonlik by die musiek self — ’n kitaarlyn, ’n drompatroon of ’n gevoel. Soms is daar ’n verwysing na ’n spesifieke styl, genre of klank, maar die proses bly vry en intuïtief. Hy werk graag saam met ander mense, omdat hy glo dat kunstenaars mekaar kan help om die beste uit ’n liedjie te haal. Baie van sy inspirasie kom ook op die lang pad tussen Potchefstroom en Johannesburg, waar hy weekliks reis en ure lank musiek luister.
Vir Francois is ’n liedjie klaar wanneer die prentjie in sy kop volledig ingekleur is. Die eerste idee is die buitelyne; die kreatiewe proses is die inkleurwerk. Wanneer hy terugstaan en die volle prentjie kan beleef, weet hy die werk is klaar.
Deur sy loopbaan wil Net Francois ’n boodskap van hoop, geloof en menslikheid uitdra. Hy glo dat baie sosiale norme mense kan breek, en hoewel hy nie gospel- of aanbiddingsmusiek maak nie, wil hy hê dat selfs mense wat nie noodwendig gelowig is nie, iets van daardie waardes deur sy musiek kan ervaar. Hy wil hê sy liedjies moet soos herinneringe word — iets wat saam met mense ry op ’n roadtrip, saam met hulle leef op ’n aand uit, en jare later steeds ’n plek in hulle harte hou.
Sy droom is om regoor die land te toer, nuwe mense te ontmoet en sy musiek met groter gehore te deel. Hy droom van groot verhoogmomente by plekke soos Liefde By Die Dam, KKNK en veral Kirstenbosch Gardens. Om eendag ’n verhoog met Francois van Coke te deel, bly ook een van sy groot drome.
Tans werk hy aan Kerk Straat se volgende enkelsnit, sowel as ’n Net Francois-samewerking saam met een van sy gunstelinggroepe, Vrede — ’n droom wat uiteindelik besig is om waar te word. Oor die volgende vyf jaar sien hy homself wyd verspreid, konstant besig, en voluit toegewy aan die skryf, vervaardiging en vrystelling van soveel musiek as moontlik.
Mense verstaan hom soms verkeerd. Omdat hy so passievol is, dink ander dalk hy is deurmekaar of onseker, maar in werklikheid het hy altyd ’n duidelike doelwit — hy volg dit net op sy eie manier. As hy met sy jonger self kon praat, sou hy vir hom sê om nie bang te wees om foute te maak nie, want groot liedjies word dikwels uit foute gebore.
Net Francois se storie is een van verlies, liefde, geloof, kreatiwiteit en volharding. Dit is die storie van iemand wat geleer het dat elke donker wolk ’n silwer randjie het — en dat mens, selfs uit seer, iets mooi kan skep.
As sy lewe in een sin opgesom moes word, sou dit wees: ’n Passievolle kunstenaar wat uit hartseer hoop maak, uit herinneringe musiek skep, en mense wil laat voel dat daar altyd lig aan die ander kant is.
