Wanneer ’n mens met Rudi “Vyfrand” Kleingeld gesels, raak dit gou duidelik dat musiek vir hom nie net ’n beroep is nie – dit is ’n leefwyse. Bekend vir sy unieke klank en diep lirieke, het Rudi ook sy stempel afgedruk as mentor deur sy eie musiekskool. In hierdie onderhoud praat hy oor sy reis, sy filosofie en sy droom vir die toekoms.
In ’n wêreld waar klankgrense voortdurend verskuif en kunstenaars daagliks hul plek moet herbedink, is daar van tyd tot tyd ’n stem wat jou laat stilstaan. Een wat nie net musiek maak nie, maar betekenis dra. Een wat meer bou as net ’n lied. Só is die kunstenaar wat ons vandag leer ken: ’n man wie se storie begin het in ’n huis gevul met klassieke en Celtic klanke—en wat vandag uitgegroei het tot mentor, komponis, opvoeder en inspirasie vir die volgende generasie.
“Ek was van kleins af gefassineerd met klassieke en Celtic musiek,” vertel hy. Vir hom was musiek nog altyd meer as net vermaak; dit was blootstelling aan wêreldklasse vertonings, opera en toneelspel. Hierdie vormende jare het ’n fondament gelê wat tot vandag toe deur sy musiek vloei: emosioneel, verfyn, eerlik.
Sy styl meng die rouheid van rock, die siel van blues, en die earthy eerlikheid van folk. Wanneer hy sy klank moet beskryf, glimlag hy: “Iets wat jy nog nie gehoor het nie.” En dit is presies wat dit is — ’n vars geluid in ’n bedryf waar baie klink soos baie.
Sy musiek dra ’n boodskap. Soms sy eie lewenservaring; soms dié van mense rondom hom. Die emosionele lae in sy lirieke kom uit ware stories, ware seer en ware groei. “Wat sit jy daar buite,” vra hy retories, “en wat is die rippel-effek?” Vir hom is musiek iets wat mense dra — en dus moet dit waar wees.
Die grootste keerpunt in sy loopbaan? Die vrystelling van sy eerste enkelsnit in 2023, die oomblik toe sy stem die wêreld begin bereik het.
Sy begeerte om ander te help groei, het gelei tot die stigting van sy eie musiekskool. “Ek wens ek het ’n mentor gehad. Nou is ek daar om ander te help waar ek geval het.” Sy skool is nie net oor notas en tegniek nie — dit is oor karakter, dissipline en selfvertroue.
Een van sy grootste vreugdes is die sukses van sy student, Ebert, wat op sewe begin les neem het en op agtien al saam met hom die ateljee en verhoog deel. “Hy speel al amper sirkels om my,” vertel hy trots.
Hy glo beide maniere het waarde. Formele musiekonderrig bring tegniese verfyning, terwyl selfgeleerde ervaring kreatiwiteit en identiteit aanwakker. “Solank daar passie, dryf en professionaliteit is, sal jy op die regte plek eindig.”
Hy erken ook dat sy studente hom gereeld iets leer: “Hulle besef nie altyd watter rol jy in hul lewens speel nie. Dis ’n groot verantwoordelikheid… en hulle word uiteindelik beter as jy!”
Hoewel hy glo dit sal altyd ’n niche bly, is hy oortuig van die belang daarvan vir ons kultuur. “Mense onderskat die invloed wat dit het op Afrikaans. Dit gaan nie verdwyn nie.”
“Musiek is soos gereedskap,” verduidelik hy. “Jy besluit of jy iets gaan bou of breek.” Vir hom is musiek ’n spirituele praktyk — ’n daad van waarheid en verantwoordelikheid. Dit vra eerlikheid, en dit bring genesing.
Hy glo sterk dat kunstenaars ’n plig het teenoor hul luisteraars. “Mense sing die woorde wat jy skryf,” sê hy. “Die boodskap is die belangrikste.” Sy werk word dus gedryf deur integriteit, nie net kommersiële sukses nie.
Is dit die verhoog? Die ateljee? Die klaskamer? Sy antwoord verras: hy voel die mees outentiek wanneer hy aan ’n projek werk wat die hele span laat glo. “Wanneer ons weet ons doen iets spesiaals.”
Wanneer kreatiewe druk te groot raak, kies hy om af te skakel. “Gaan Drakensberg toe. Sit die selfoon af. Reconnect met die natuur. Daarna kan mens dit weer aanpak.” Hierdie eenvoud hou hom gefokus, kalm en kreatief.
Hy werk tans aan vier nuwe liedjies wat nog nie vrygestel is nie, asook aan nuwe klanke met ’n vars boodskap. “Ek voel dit is my plig om oor meer as net braai, drank en bakkies te praat. Daar is baie ander hoeke in die bedryf wat nog nie die lig gesien het nie.”
Voor hy die verhoog betree, bid hy, warm op, sing en kry sy kop in ’n positiewe ruimte. En dan — oogkontak met ’n handjievol mense in die gehoor. “Dit eindig op om energie deur die hele vertoning te deel. Dit is iets spesiaals.”
Plaaslik wil hy graag saam met Gian Groen ’n lied skryf. Internasionaal droom hy groot: “Ek sal love om ’n song saam met Post Malone te doen.”
Wat aanhangers binnekort kan verwag
Nuwe musiek. Vars klanke, nuwe stories, nuwe waarhede.
Hoe hy onthou wil word
Nie as ’n kopie nie. Nie as iemand wat die neigings gevolg het nie. Maar as een ding, eenvoudig en eerlik:
“Uniek.”
As daar iets is wat hierdie kunstenaar se pad definieer, is dit ’n diep roeping — om te bou, om te inspireer en om deur musiek ’n verskil te maak. In ’n wêreld vol geraas is dit soms die unieke stem wat die verste dra. En syne is een wat bly.
