Meer as twintig jaar ná sy debuut met New Kid In Town, staan Ray Dylan steeds as een van Suid-Afrika se mees geliefde kunstenaars – ’n man wat sy loopbaan gebou het op eerlikheid, emosie en onwrikbare passie vir musiek.
“Ek het nie ’n plan gehad nie, net ’n droom,” vertel Ray oor sy vroeë dae. Daardie eenvoudige droom het hom gelei tot ’n loopbaan vol mylpale. Van klein verhoogies tot landwye toere, het hy oor twee dekades ’n nalatenskap geskep wat diep in die harte van sy aanhangers leef. Hy glo dat elke fout en elke lied hom gevorm het – en dat die geheim van volhoubare sukses lê in egtheid: “Bly getrou aan wie jy is.”
Met die uitreiking van Hokaai Stoppie Lorrie in 2006, het Ray Dylan se naam letterlik oor elke radio en TV-skerm weerklink. “Daardie tyd was mal, maar wonderlik! Die mense het daardie liedjies aangeneem as húlle eie,” sê hy met ’n glimlag. Dit was die era wat Ray van dromer tot huishoudelike naam gemaak het — ’n tydperk wat vandag steeds as ’n hoogtepunt beskou word in Afrikaanse musiekgeskiedenis.
Ray se liefde vir countrymusiek is goed bekend, en die 2009 SAMA-toekenning vir Goeie Ou Country het dit bevestig. “Ek het grootgeword met countrymusiek,” sê hy. “Daai erkenning was vir my ’n groot eer – professioneel en persoonlik.” Dis hierdie toewyding aan sy styl wat sy musiek oor jare relevant en eg hou.
In 2025 het Ray nuwe lewe geblaas in ou gunstelinge soos Hokaai Stoppie Lorrie en Jessica, met vars klank en moderne produksie. “Ek wou kyk hoe hulle klink met meer ervaring, ander emosies en nuwe tegnologie,” verduidelik hy. Die heruitreikings dien as brug tussen nostalgie en vernuwing — ’n bewys van Ray se vermoë om met die tye saam te groei sonder om sy kern te verloor.
“Vir my gaan dit oor gevoel, nie taal nie,” sê Ray oor sy tweetalige musiekstyl. Sy vermoë om met beide Afrikaanse en Engelse gehore te verbind, weerspieël sy eerlike benadering tot liedskryf: “Ek skryf met die hart, nie met die taalboek nie.”
Vir ’n kunstenaar wat al oral opgetree het, bly sekere oomblikke onvergeetlik. “KRONE bly een van die hoogtepunte,” vertel hy. Ook sy openingsvertonings vir die Amerikaanse country-ster Kip Moore, asook die Theuns Jordaan Tribute-reekse, het hom diep geraak. “Daardie energie en mense se saam sing – dis iets wat jy nie kan beskryf nie.”
Ray se kitaarversameling is legendaries, maar sy eerste kitaar bly die kosbaarste: “Ek het ure geoefen tot my vingers rou was. Hy hang nou in my ateljee as herinnering aan waar dit begin het.”
Sy “Holy grail” is sy Gibson J-200, gekoop in Elvis se huis in Amerika. “Sy klink altyd reg, maak nie saak hoe ek voel nie.”
Wanneer dit by liedjieskryf kom, is Ray se inspirasie eenvoudig: “Dis die lewe self – mense, stories, geloof en soms stilte.” Hy vind musiek in die gewone dinge – ’n lag, ’n sonsopkoms, of die rus van sy hond. “Dis die klein goed wat groot liedjies maak.”
Ray sien die moderne musiektoneel as vol nuwe energie: “Dis makliker om musiek te deel, maar moeiliker om gehoor te word. Tog dink ek Afrikaanse musiek is op ’n goeie plek – daar’s jong talent en vars idees.”
Weg van die verhoog, verkies Ray eenvoud. “Gee my ’n vleis op die kole, goeie musiek en my familie om my – dan’s ek gelukkig.” Hierdie balans tussen roem en realiteit hou hom gegrond en eg – net soos sy musiek.
Die jaar 2026 hou groot dinge in: “Ek werk aan ’n nuwe Afrikaanse album, en daar’s ’n country-album op pad. Daar’s baie nuwe liedjies en optredes regoor Suid-Afrika en Namibië – dalk selfs oorsee. Ek voel dit gaan spesiaal wees.”
Ray Dylan staan vandag as meer as net ’n sanger — hy is ’n storieverteller, ’n vakman, en ’n simbool van volharding. Sy reis van New Kid In Town tot vandag is ’n bewys dat egtheid, geloof en liefde vir musiek altyd blywend sal wees.
